1547 - ( 10 ) حلبى از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه دربارهء مالى كه انسان با آن مضاربه مىكند ، فرمود : « در سود آن شريك است ، ولى زيان آن برعهدهء او نيست ، مگر آن‌كه با صاحب مال مخالفت كند . همانا عباس ثروت فراوانى داشت و در اختيار مردم قرار مىداد تا با آن مضاربه كنند و با آنها شرط مىكرد در وسط درّه و مسيل توقف نكنند و حيوان نخرند و به آنها مىگفت : اگر با يكى از شرايطى كه گفتم مخالفت كردى ، تو ضامن مال هستى . » 1548 - ( 11 ) محمد بن عيسى از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « عباس اموال خود را مضاربه مىداد و با آنان شرط مىكرد كه از راه دريا مسافرت نكنند ، در بيابان توقف نكنند و به آنان مىگفت : اگر با شرايط من مخالفت كرديد ، شما ضامن هستيد . وقتى اين مطلب به پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله رسيد ، شرايط او را بر آنان اجازه فرمود . » 1549 - ( 12 ) على بن جعفر از برادرش موسى بن جعفر عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « عباس مال فراوانى داشت و آن را مضاربه مىداد و با آنان شرط مىكرد كه در وسط بيابان توقف نكنند ، حيوان نخرند و آب را روى آب بريزند [ كنايه از اينكه در جايى منزل كنند كه چشمه‌اى يا آبگاهى داشته باشد كه آب‌هاى باقىمانده را كه مىخواهند عوض كنند ، بر روى آب بريزند ] و به آنها مىگفت : هركس با يكى از شرايط من مخالفت كرد ، ضامن است . » 1550 - ( 13 ) رفاعة بن موسى گويد : « سرمايه گذارى به عامل گفت : اگر به آن آزار رساندى يا آن را خوردى ، ضامن آن هستى . امام عليه السلام در اين باره فرمود : در صورت مخالفت با شرايط او ، ضامن است . » 1551 - ( 14 ) در كتاب المقنع آمده است : « اگر شخصى براى مضاربه مالى را به ديگرى دهد و او را از بيرون رفتن از شهرهايى نهى كند و او از آنها بيرون رود ، در صورت تلف مال ، ضامن است ولى سود آن ميان‌شان تقسيم مىشود . »